Mijn zomer begon dit jaar ergens eind juni, eindelijk afgestudeerd begon ik aan een volgepland zomerprogramma. Ongeveer een week na mn afstuderen vertrok ik vanaf Schiphol (zowaar met Swiss Air) richting Basel om een weekje bij mn vriendin te zijn. Het vertrek op schiphol gaf een beetje dubbele gevoelens, aan de ene kant een ongelovelijk gevoel van vrijheid na het afstuderen, aan de andere kant een grote leegte, klaar met studeren en wat nu? Oke eerste maar eens 3 maanden vakantie!
Aangekomen in Basel was ik natuurlijk blij Leonie weer te zien, wat die week verder gedaan hebben interreseerd jullie waarschijnlijk niet zo veel. In ieder geval niet peddelen (behalve in een canadees) want dat stond nog genoeg op het programma voor de zomer!
Op 1 juli vloog ik weer terug naar Amsterdam, daar werd ik opgehaald door Remi, Querine en Martina, we zijn toen gelijk doorgereden naar Mava. Na een korte peddel sessie wilden we weer doorrijden in de richting van de Lyon. Echter, de slagbomen voor de spoorwegovergang was kapot (en dicht) en het tunneltje was afgesloten voor werkzaamheden. Voor onze auto met aanhangen was er geen doorgang mogelijk. Ondertussen was er politie en personeel van de belgische spoorwegen aanwezig en het zou misschien een paar uur duren. Het gaf een beetje een afrikaans gevoel haha, maarja wij hadden toch de tijd! Uiteindelijk 3 uur en 1 zak vette vlaamse friet verder konden we verder rijden.
De volgende dag kwamen we aa nin Lyon, eindelijlk weer eens een lekkere peddel sessie, dat had ik toch wel gemist in Basel! Na een middagje in Lyon moesten we toch echt weer verder rijden richting Spanje, want dat was voorlopig ons doel, de Spaanse Pyreneeen.
Anderhalve dag en een paar honderd euro diesel verder kwamen we aan in Llavorsi, het was een lange vermoeiende trip geweest maar er moest gepeddeld worden. De eerste dag in de Spaanse pyreneeen hebben we de hele rivier (van de Pijp tot de Kloof) gepeddeld, ongeveer 45km, ja dat is best wel ver! De rivier was leuk, goede waterstand en weinig veranderingen.
Zaterdag kwam de groep aan, een relatief kleine groep van 8 gevorderden deelnemers, maar de eerste avond was gelijk al gezellig. Martina en ik moesten even uitvechten wie er les zou gaan geven, uiteindelijk is het Martina geworden. Mijn taak voor deze week was om samen met Querine Foto´s en Video te maken van de deelnemers. Aan het eind van de week konden de deelnemers deze voor een kleine vergoeding dan meekrijgen. Dit was een enorm succes, het filmpje was na veel ruzie met een te langzame laptop echt heel leuk geworden! Het was een hele gezellige week met mooi weer en lekker eten, ohja en lekker peddelen natuurlijk!
Na deze week moesten we de trailer mer kajaks e.d. naar de Franse Pyreneeen brengen (daar hadden andere instructeurs de spullen nodig voor de cursus daar), de dag dat we moesten rijden was de eerste regenachtige dag van de zomer. De stemming was daardoor niet al te best, maar na een uurtje of 6 rijden konden we de spullen afleveren en reed de auto weer een stuk sneller. Hier begon onze trip richting Galicia voor de EK Freestyle. We hadden nog een week tijd voordat we in Galicia moesten zijn, en we hadden niet echt een plan. We zijn allereerst naar Biaritz gereden, wat weer eens enorm tegenviel, veel te veel touristen en coole surf-dudes. Remi heeft ergens onderweg een surfboard gekocht en we gingen dus opzoek naar een plek om te surfen. We hebben een aantal dagen langs de Franse/Spaanse kust getrokken opzoek naar golven. Na een paar dagen hadden we er wel genoeg van en zijn we naar Ourense, Galicia gereden. Onderweg hebben we geslapen ergens langs de snelweg in the middle of nowhere, en dan ook werkelijk het midden van niks...het leek bijna een woesttijn!
Daar aangekomen bleken we de eerste Nederlanders, er waren al wel wat Ieren en andere buitenlanders. De spot voor de EK was ietswat teleurstellend in grote, maarja we hadden ook niet al te hoge verwachtingen. We zijn gelijk maar voor een peddle sessie gegaan, na wat oefenen bleek de spot nog best wat mogelijkheden te bieden, en tja, we moesten het er echt mee doen. Gedurende de dagen hierna arriveerde ook de andere NL´ers en werd het steeds gezzelliger op de camping. Ook de andere internationale deelnemers arriveerde en in het keerwater was het soms iets te gezzellig. Op zaterdag was het Nederlands Freestyle Team compleet en begon onze gezamelijke voorbereiding op het EK, samen koken, samen peddelen samen alles. Ook begonnen de landen trainingen, dat betekend dat ieder land per dag een uur de spot tot zn beschikking heeft voor training. De rest van de dag moesten we ons zien te vermaken in Ourense met 40 graden celsius...
Over de wedstrijd ga ik verder niet al te veel schrijven, mijn resultaat was dramatisch, in de training trok ik loops voor 90%, in de wedstrijd 0%...na deze wedstrijd heb ik even overwogen te stoppen met peddelen.
De feesten na de wedstrijd waren wel top, de spanjaarden weten wat feesten is! Samen met een aantal andere Nederlandse loosers hebben lekker gefeest! Veel nieuwe mensen leren kennen, was top! En dat allemaal zonder kater...;-) Na de feesten wist ik weer zeker dat ik nooit zou stoppen met peddelen!
Na de EK moesten we snel weer door, Remi en Querine moesten richting Italie om weer voor EP te werken. We zijn eerst terug gereden naar Biaritz, daar zag ik eindelijk Leonie weer, na 4 weken werd het echt wel weer tijd! Na één nachtje in Biaritz zijn we richting Sauveterre de Bearn gegaan, met de trein....ik waande me weer even in Afrika, ongelovelijk wat een geweldig treinsysteem heeft Frankrijk!
In de Franse Pyreneeen moesten Martina en ik een weekje wachten om vervolgens de spullen weer mee te kunnen nemen richting de Franse Alpen. Deze week was Leonie en haar zus ook daar dus we hebben ons prima vermaakt, ondanks de hitte. Ik heb zelfs Leonie voor het eerst op stromend water meegenomen, was super-schön!
Nadat Leonie weer vetrokken was begon het dan echt, nog ruim 4 weken samen met Martina;-)! Remi en Querine waren ondertussen al vertrokken, dus we konden eindelijk onbeperkt Xavier Rudd luisteren! De eerste dag zijn we de hele dag bezig geweest met het inpakken van het kamp, want we moesten zaterdagochtend vroeg richting de Alpen rijden. Tijdens het inpakken werden we al vrij snel melig en viel het uiteindelijk best wel mee. S´avonds nog even ons frans geoefend met de campingbaas en zaterdagochtend vroeg vertokken we richting de Franse Alpen. Op een van de zwartste zaterdagen van het jaar moesten wij heel Frankrijk door:-) Na ongeveer 13 uur rijden kwamen we zwaar vermoeid aan in de Alpen, en daar moesten we gelijk weer het kamp opbouwen! Ondanks dat Willem er nog bij was, was het voor Martina en mij de eerste keer dat we samen een cursus draaiden. We waren blij dat we eindelijk weer wat te doen hadden, in de Pyreneeen hadden we ons toch wel een beetje verveeld. We hadden nu lekker 3 weken cursus voor de boeg. Zondag eerst maar eens de rivier gaan bekijken, het bleek dat er door hoogwater in het voorjaar enorm veel veranderd is op de Durance. Het stuk boven de camping Guillestre was eigenlijk niet meer te varen door alle bomen die er lagen.
Uiteindelijk hebben we 3 super leuke weken gedraait, het was leuk om eindelijk eens een kamp helemaal zelf te runnen. En uit onze enquetes en de reacties bleek dat de cursisten het ook leuk vonden. De eerste week hadden we door de transferdag geen rustdag, deze week was daardoor voor ons en voor de cursisten erg zwaar. De tweede week zijn Martina en ik een berg gaan beklimmen, in het voorjaar al hadden afgesproken dat we dat eens zouden gaan doen, en nu moest het er dan echt maar van komen. Op een wandelkaart die we van cursisten geleend hadden hebben we een van de hoogste toppen in de regio opgezocht. We hebben gelopen van 1781 m tot 2900 m in 2,5 uur! Het was best wel zwaar, maar we hebben het gehaald...en ik moet toegeven dat Martina toch een iets betere conditie heeft, ze was ruim 3 minuten eerder aan de top dan ik! Het was een super coole ervaring om eens niet in het laagste punt van het dal te zijn! Het uitzicht was zeker de moeite waard...maar we hebben voorlopig wel weer even genoeg gebergwandeld.
De tweede rustdag hebben we het dan ook iets rustiger gehouden en hebben we de boven Guil gevaren, wat ook super leuk was!
De drie weken in de Franse Alpen zijn echt voorbij gevlogen, voordat we het wisten waren we ons kamp alweer aan het inpakken. Voor de laatste keer deze zomer, want het zat er al weer bijna op. Alleen nog een weekje naar Thun voor de World Cup wedstrijd.
Zaterdag hebben we rustig ingepakt en op zondagochtend zijn we richting Basel gereden om daar de spullen af te leveren bij Leonie, zodat ze veilig zouden staan. Daar eindelijk na twee maanden weer eens in een bed geslapen, wat een enorme luxe! En maandagochtend richting Thun. Daar waren mn ouders ondertussen ook heen gekomen, die had ik ook al weer twee maanden niet gezien! Toen we aankwamen zijn we gelijk in onze boot gestapt want de golf liep al! De golf was duidelijk beter dan vorig jaar en ik kon merken dat ik weer veel in mn boot had gezeten, het ging lekker! Gedurende de week kwamen er steeds meer mensen aan in Thun en het was weer ouderwets gezellig, er waren veel mensen die ik lang niet gezien had! Met rond de 200 deelnemers was die een van de grootste wedstrijden die ik ooit meegemaakt heb, en het was een super evenement!
Naarmate de grote wedstrijddag dichterbij kwam ging ik steeds beter peddelen, en dat moest ook wel want ik had iets goed te maken na de EK. Toen op woensdagavond de starterslijsten er hingen schrok ik even...ik mocht weer in de eerste heat om 9 uur s´ochtends, net als bij de EK! Maarja dat maakt uiteindelijk ook niet zo heel veel uit.
Ik moet toegeven dat ik best zenuwachtig was voor deze wedstrijd, ik had echt iets goed te maken en er was veel publiek. Mn ouders, mn vriendin, en zelfs een aantal cursisten waren speciaal uit Frankrijk naar Thun gekomen om ons aan te moedigen. En het heeft geholpen! Met solide runs met donkey flips, blunts en roundehouses heb ik een 29e plaats weten te behalen. Niet slecht voor de World Cup, helaas niet door naar de kwartfinale...maar ik was zeker tevreden met het resultaat. In ieder geval tweede van de Nederlanders.
Daarna was het weer tijd voor feesten...uiteraard! Maar daar zal ik maar niet te veel over vertellen. De wedstrijd in Thun was een goede afsluiting van de Zomer!
Op dit moment zit ik bij Leonie thuis, zij is aan het werk en ik vermaak me prima met het zoeken van een kamer in Almere, en het opschrijven van mn ervaringen. Over een week gaan we samen voor anderhalve week naar Turkije, en nee, niet in een all-inclusief-resort! Eigenlijk hebben we alleen nog maar de vlucht naar Istanbul geboekt, de rest zien we wel! Hoewel we misschien nog wel even een hostel in Istanbul gaan boeken...ik heb echt zin om daarheen te gaan en eens vakantie zonder peddelen te hebben, hoewel ik nu al weet dat ik het peddelen wel ga missen!
Na Istanbul ga ik terug naar huis, en op 1 oktober begin ik aan mn eerste echte baan...dat zal wel even wennen worden. Maar ik heb er wel zin in!
Ik denk dat ik jullie nu wel genoeg verveeld heb met mn verhalen, ik heb er in ieder geval wel genoeg van. Ik ga het niet eens meer nalezen, dus sorry als er spelfouten in staan...!
Ik wil graag Europagaai bedanken voor het mogelijk maken van deze geweldige zomer, en natuurlijk Kajak centrum Arend Bloem voor de support! Daarnaast wil ik mijn mede reizigers bedanken: Martina, Querine, Remi, Leonie en alle andere die we onderweg tegen zijn gekomen! Daarnaast ook de cursisten in de Pyreneeen en Alpen voor de gezelligheid!
Ciao for now,
Remko Brouwer
Statistieken
Aantal weken onderweg: 9 (tot nu)
Aantal Kilometer: eeuhm 6000 ongeveer
Aantal dagen binnen 100 meter van Martina doorgebracht: ben bij 48 de tel kwijt geraakt...
Aantal landen: 7
Aantal broodjes kebap: 3
Aantal dagen regen: 4/5
0 reacties:
Een reactie plaatsen